2014 ඔක්තෝබර් මස නමස්කාර සඟරාවේ පලවූ ලිපියකි.

දුක නිවන දහම

කොත්මලේ කඩවර ශාක්‍යමුනි ධර්මගවේෂී ආරණ්‍යය ධම්මචක්කප්පවත්තන සූත්‍රය ඇසුරෙන් බුදුදහම පැහැදිලි කිරීමකි මේ. සම්මා දිට්ඨිය සහ සම්මා සංකප්පය මේ ලිපියෙන් විස්තර කැරේ.

මොකක්ද ‘සම්මා දිට්ඨිය’ කියල කියන්නේ? ‘දුක්ඛේ ඤාණං’ පළවෙනි එක; දුක පිළිබඳ දැනීම අවබෝධය. ඊළඟට ‘දුක්ඛ සමුදයේ ඤාණං’ දුකට හේතුව මොකක්ද කියල, ඒ පිළිබඳ ඇති කරගන්නා දැනුම; ආරම්භක වශයෙන් ඇති කරගන්නා දැනුම. ඊළඟට ‘දුක්ඛ නිරෝධේ ඤාණං’ දුක නැති කරගැනීම පිළිබඳ දැනුම. ඊළඟට ‘දුක්ක නිරෝධ ගාමිණී පටිපදාය ඤාණං’ දුක නැති කරන මාර්ගය පිළිබඳ දැනුම.

දැන් එතකොට අපිට කවදාවත්, මින් ඉදිරියට මේ කාටවත් මේ ධර්ම දේශනාව ඇහුවට පස්සෙ නම් කියන්ට බෑ ‘සම්මා දිට්ඨිය කියන්නෙ නිවැරදි දැකීම කියල. ‘සම්මා දිට්ඨිය, කියන එක ඔය අපට ඕන ඕන විදියට විග්‍රහ කරන්ට බෑ. බුදු හාමුදුරුවෝ සම්මා දිට්ඨිය යි කීවෙ ‘දුක්ඛේ ඤාණං’, ‘දුක්ඛ සමුදයේ ඤාණං’, ‘දුක්ඛ නිරෝධේ ඤාණං’, ‘දුක්ඛ නිරෝධ ගාමිණී පටිපදාය ඤාණං’ කියල. මොකක්ද මේ කියන්නෙ? ආයෙත් චතුරාර්ය සත්‍යයමයි.

‘දුක්ඛේ ඤාණං’ අපි අර ඉස්සෙල්ල කථා කරපු ‘ජාතිපි දුක්ඛා’ කියල පටන් ගත්තු දුක් ගොඩ සහ අන්තිමට කියපු ‘සංඛිත්තේන පඤ්චුපාදානක්ඛන්ධා දුක්ඛා’ කියපු ඒ දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යයේ විස්තර කරපු දුක තමයි. මේ ‘දුක්ඛේ ඤාණං’ කියන්නෙ. මේක අපි සම්බුදුවරයෙක්ගෙනුයි අහගන්නෙ. මුලින්ම බුදු හාමුදුරුවෝ අවබෝධ කරගන්නව, සම්මා සම්බුදුවරයෙක් නිසා. පසේ බුදුවරයෙකුටත් තනිවම අවබෝධ කරගන්ට බෑ. මුලින්ම අපි කරන්නෙ සද්ධර්මය තුළින් අපි අහනව ‘මෙන්න මේක දුකයි...’ මෙන්න මෙහෙම විස්තර දැනගෙන අන්තිමට ‘සංඛිත්තේන පඤ්චුපාදානක්ඛන්ධා’ කියන දුක බුදුවරයෙක්ගෙන් අහල දැනගන්නවා. ඒක තමයි කරන්නෙ. ‘සුතමය ප්‍රඥාව’ කියන්නෙ මේ අසා දැනගැනීම. එතකොට මොකක්ද ‘දුක්ඛේ ඤාණං’? දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය.

ඊළඟට අපි ධර්මය තුළින් අහනව, සද්ධර්ම ශ්‍රවණය මඟින්ම දුකට හේතුව තණ්හාව කියලා. ඒක තමා ‘දුක්ඛ සමුදයේ ඤාණං’ කියල බුදු හාමුදුරුවො කිව්වෙ.

ඊළඟට දුක නැති කිරීම- නිවන, නිරෝධ සත්‍යය

ඊළඟට දුක නැති කිරීමේ මාර්ගය, ආයෙත් ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය. දුක්ඛ නිරෝධ ගාමිණී පටිපදා ආර්ය සත්‍යය.එතකොට අපිට ඉතා පැහැදිලියි ‘සම්මා දිට්ටිය’ කියන්නෙ චතුරාර්ය සත්‍යමයි. චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳ දැනුමම තමා සම්මා දිට්ඨිය කියන්නෙ. ඒක නිසා අපට මින් ඉදිරියට නම් කියන්ට බෑ, මේක ඇහුවට පස්සේ නම් කියන්ට බෑ සම්මා දිට්ඨිය කියන්නෙ යහපත් දැකීම, නිවැරදි දැකීම කියල. මින් ඉදිරියට කියන්ට එපා. ඒක කිව්වොත් වැරදියි: බුද්ධ දේශනාව විකෘති කිරීමක්, බුදු දහම අවලංගු කිරීමක් වෙනව. මේක මහා පාපකර්මයක්. මේකට කරගහන්ට එපා කවුරුවත්. හරියට දැනගන්ට මින් ඉදිරියට. සම්මා දිට්ඨිය කියන්නෙ චතුරාර්ය සත්‍ය පිළිබඳ දැනුමම තමා.

මෙන්න මේකම තමා අපට නැත්තෙත්, මේ කියන සම්මා දිට්ඨිය නැති නිසා තමයි, අද මේ රටේ මේ අපේ ජනතාව මහා දුකකට පත් වෙලා තියෙන්නෙ. මේක දැනගෙන හිටිය නම් අපේ මිනිස්සු අද මේ ධර්මය විකෘති වෙලා බුදු දහම මොකක්ද කියල සොයන්නට වෙන්නෙ නෑ. අපි අද බුදු දහම කියල වෙන වෙන දේවල් කරන්නෙ මෙන්න මේ සම්මා දිට්ඨිය නැති නිසා. දුක බව දැනගත්තා නම්, දුකට හේතුව තණ්හාව කියල දැනගත්තා නම්, මේ දුකින් මිදෙන්ට වෙන දේවල් කරන්ට ඕනෑද? අසනීප වෙන බව මේ දුක තුළ තියෙනවනෙ. ‘ව්‍යාධිපි දුක්ඛා’ කියල කිව්වනෙ. මේ දුක මේකට සාමාන්‍යයෙන් අපි මුහුණ දෙන්ට ඕන. ඉපදුණා නම් ජරාවට පත් වීම, මරණයට පත් වීම, පි‍්‍රය අයගෙන් වෙන් වීම, අපි‍්‍රය අය හා එක් වීම, අකැමැති දේවල් ලැබීම, කැමැති දේවල් නොලැබීම මේ කියන දුක කාටත් පොදු දේවල්. මේක අපි අහල තිබුණ නම් මේක තමා දුක කියල අපි මේකට කම්පා වෙන්ට ඕනෑද? නෑ. එතකොට මේක තමා ලෝකෙ යථාර්ථය.

ළඟට අපි දන්නව, මේකෙන් කාට හරි මිදෙන්න ඕන කියල හිතුණ නම් මේක දුකයි කියල හිතුණ නම් අපි කළ යුත්තේ මොකක්ද? බුදුන් වහන්සේ අපට දේශනා කළා මේ දුකට හේතුව: තණ්හාව. මේ දුක වගේම දුකට හේතුවත් අපි තුළමයි තියෙන්නේ. දුක තියෙන්නෙත් අපි තුළමයි: මේ බඹයක් තරම් ශරීරය තුළමයි. දුකට හේතුව තණ්හාව තියෙන්නෙත් මේ කය තුළමයි. එහෙම නම් මේ දුකෙන් මිදෙන්ට නම් අප කළ යුත්තේ තණ්හාව නැති කරන-එක. අපි ඒකද මෙතෙක් කල් කළේ?

ලෙඩක් හැදුණාම අපි මොකද කරන්නෙ? ළමයෙකු විභාගයකින් පාස් වෙන්ට ඕන නම් මොකද කරන්නෙ? මම මේ වෙනින් දෙයක් කියන්ට යන්නෙ. ඇත්තටම කරන්නෙ ඒක නෙවෙයි. ඇත්තටම කරන දේ හොයල බැලුවම පෙනෙයි. ඔව්. දැන් ලෙඩක් හැදුණාම ළඟම ඉන්න වෛද්‍යවරයා ළඟට අරන් යනව; නැත්නම් ළඟ තියෙන ඉස්පිරිතාලෙට අරන් යනව. ලෙඩා එහෙ දාල ඊළඟට යනව බෝගහක් ළඟට. ඒක තමා ගැටලුව. මම ඒකයි මේ කියන්ට ගියේ. තව සමහරු මොකද කරන්නෙ? දෙවියන්ට බාරයක් වෙනව. පඬුරක් අහක් කරනව. නොයෙකුත් දේවල් මතක් වෙනව. පිරිතක් කියමු, නූලක් ගැට ගහමු. ඇප නූලක් දාමු. සායි බාබා පුදමු. බජන් ටිකක් ගායනා කරමු. මේ ඔක්කොම අද රටේ තියෙන දේවල්. ඉතින් එතකොට ලෙඩක් හැදුණාම, විභාගයක් පාස් වෙන්ට ඕන වුණාම ටක්ගාල මොකද කරන්නෙ? ඔය කියන මොනව හරි පඬුරක් අහක් කරල, දෙවියන්ට බාර වෙලා, බෝගහට කිරි ටිකක් වක්කරලා, පූජාවක් කරලා ආදි බොහෝ දේවල් කරනව.

හුඟක් වෙලාවට රටේ මිනිස්සුන්ට දෙවියෝ බුදුන් මතක් වෙන්නෙ වරදින කොට, බුදු හාමුදුරුවො අපට කිව්වෙ: හැමදාම වරදින්නෙත් නෑ, හැමදාම හරියන්නෙත් නෑ කියල.

බුදු හාමුදුරුවො අපට දේශනා කළා ‘අෂ්ට ලෝක ධර්ම කියල දෙයක්. ලාභ-අලාභ, නින්දා-ප්‍රශංසා, යස-අයස සහ සැප-දුක කියල අටක්. ඉතින් හැමදාම දුක නෑ. සැපත් තියෙනව. අලාභත් වෙනව. ලාභත් වෙනව. මේවා ඇති වෙවී නැති වෙවී යනව. මේ සියලු දේට අප මුහුණ දිය යුතුයි. මේවට කිව්ව අෂ්ට ලෝක ධර්ම කියල. ඒවා සාමාන්‍ය ධර්මතා ඉතින් බෞද්ධයො නම් මේවා දැනගන්ට ඕන. බුදු හාමුදුරුවන්ගෙ දේශනා තමා මේ අෂ්ට ලෝක ධර්ම-දුක පිළිබඳ සත්‍ය අද බොහෝ අය දුක ගැන කථා කරන්ටත් කැමැති නෑ. දුකෙන් මිදෙන හැටි වෙනුවට දුක වෙනුවට ඔය ‘ධන චින්තනය’ වගේ දේවල් අල්ලාගෙන කොහොමද මේ දුකින් මිදෙන්නෙ. සමහරු කියනව බුදු හාමුදුරුවො දුක ගැන නෙවෙයි කිව්වෙ කියල.

ඇත්ත: දුක කියන්ට නෙවෙයි බුදුවරු පහළ වෙන්නෙ ‘පරම සැපත’ ගැන කියන්ට. පරම සැපතට යන කොට දුක දේ දුකයි කියල බුදු හාමුදුරුවො කිව්ව. සැප දේ සැපයි කියල කිව්ව. අද අවාසනාවට මේ දුක කියන දුක්ඛ සත්‍යයම දුක නොවෙයි කියන තත්ත්වයට වැටිල තියෙනව. මේක තමයි ප්‍රධානම අභාග්‍යය: බෞද්ධයෝ බුදුන් වහන්සේගෙ දේශනාව නොදැන බෞද්ධයන්යයි ප්‍රකාශ කරගෙන ජීවත් වීම. ඒකයි මම කියන්නෙ මේ බොහෝ දෙනාට සම්මා දිට්ඨිය තිබ්බ නම් අර විවිධාකාර දේවල් කරන්නෙ නෑ.

ඔය බාහිර පුදපූජා සිරිත්විරිත්, බාරහාර, පුදපූජා වැනි තේරුමක් නැති දේවල් කරන්ට යන්නෙ නෑ. සැබෑ බෞද්ධයාට සම්මා දිට්ඨිය තියෙනව. සම්මා දිට්ඨිය නැති නිසා සම්මා දිට්ඨිය කියන්නේ මොකක්දැයි නොදැන සම්මා දිට්ඨිය නැතිව බෞද්ධ කියන ලේබල්–එක ගහගත්ත අය තමයි අර වගෙ දේවල් කළේ. ඉස්සර මමත් එහෙමයි. පුංචි කාලෙ මගෙ අම්මා මාව පන්සල් එක්කරගෙන ගිහින් අර පුදපූජා, සිරිත්විරිත් කළා. ඉතින් අන්තිමට කිව්ව, පුතේ උඹත් බුද්ධාගම්කාරයෙක්. අපි බෞද්ධයො කියල. අම්ම තමයි මට ලේබල්-එක ගැහුවෙ ‘බුද්ධාගම්කාරය’ කියල. ඉතිං අපි මේකෙ තමයි හිටියෙ. ඒක තමයි අපිට තියෙන දේ.

ඇත්තටම බෞද්ධයා කියන්නෙ...” බෞද්ධයාගෙ විශේෂ ලක්ෂණය තමයි සම්මා දිට්ඨිය තියෙන්ට ඕන. සම්මා දිට්ඨිය නැති නිසා තමයි අර කියපු දේවල් කරන්නෙ. සම්මා දිට්ඨිය දැනගෙන හිටියා නම් දුක්ඛ සත්‍යය දන්නවා. එහෙම නම් ඒකට හේතුවත් එයා දන්නව. දුකට හේතුව තණ්හාව, තණ්හාව නැති කළොත් තමයි දුක නැති වෙන්නෙ. ඒක නිසා අපි කරන්නෙ මොකක්ද? තණ්හාව නැති කරන ක්‍රියාමාර්ගය පිළිපදිනව මිසක් ‘දුකට හේතුව බෝ ගහ’ කියල බුදුහාමුදුරුවො කිව්වෙ නෑනෙ? ඉතින් දුක නැති කරගන්ට වත් සැප සොයාගන්ටවත් බෝගහ ළඟට ගියොත් සම්මා දිට්ඨිය තිබ්බා වෙනවද? නෑ.

පැහැදිලිව මේක තේරුම් ගන්ට ඕන. සමහර අයට මේ කියන දේට රිදෙයි. කරන්ට දෙයක් නෑ. කාටවත් රිදවන්ට වත් වෙනත් චේතනාවකින් කාව වත් උස්සල තියන්ට වත් බිම දාන්ට වත් හෙම මේවා කියනවා නොවෙයි. මේවා කියන්නෙ බුදු හාමුදුරුවො කියපු දේ සොයාගන්ට. එතකොට දුක්ට හේතුව තණ්හාව නිසා තණ්හාව නැති කිරීමයි කළ යුත්තේ. ඒ වෙනුවට අර මම ඉස්සර වෙලා කිව්ව වගේ බෝ ගහ ළඟට යෑම, නැත් නම් දෙවියන්ට බාරහාර වීම. පුදසත්කාර පැවැත්වීම, නූල් බැඳීම, වගේ ඔය කියන බාහිර කිසිම දෙයක් කරල මේ දුකින් ගැලවීමක් ලැබෙන්නෙ නෑ කියල බුදුහාමුදුරුවො කියපු බව තමයි අපි දන්නෙ චතුරාර්ය සත්‍ය දේශනාව. පැහැදිලිද ඒ කියපු දේ?

එහෙම නම් සම්මා දිට්ඨිය තියෙන්ට ඕන. සම්මා දිට්ඨිය තමයි ප්‍රධානම සාධකය බෞද්ධයෙක් වීමට. මොකද: ඒ සම්මා දිට්ඨිය තියෙන්නෙ බුද්ධ දේශනාව තුළ පමණයි. වෙන කිසිම ආගමක සම්මා දිට්ඨිය නෑ. සම්මා දිට්ඨිය කියන තැන දුක, දුකට හේතුව, දුක නැති කිරීම සහ දුක නැති කරන මාර්ගය යන අංග හතර ම තියෙනව. මේක අංග සම්පූර්ණ දේශනාවක්. දුකට හේතුව තණ්හාව නැති කළාම නිවන, දුකින් මිදෙන තැන. මේකට කරන්ට ඕන ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය පිළිපදින ප්‍රතිපදාව කියල දේශනා කළා. වෙන කිසිම ආගමක මේක නෑ. මොකද? දුක තියෙනව කාටත්. දුකට හේතුව තණ්හාව කියල කියන්නෙ නෑ. බොහෝ ආගම්වල ඒගොල්ලන්ගෙ කවුරු හරි සර්වබලධාරි දෙවි කෙනෙක්. කවුරු හරි මැවුම්කරුවෙක් ඉන්නව කියන චේතනාව තියෙන්නෙ. එහෙම හිතාගෙන ඒ අයට පුදසත්කාර කරමින් යාච්ඤා කරමින් යම් යම් වතාවත්වල යෙදෙනවා. ඒවා වැටෙන්නෙ නෑ බුද්ධ දේශනාවට. ඒ හින්දා ඒ දේවල් මොකවත් සම්මා දිට්ඨියට වැටෙන්නෙ නෑ. ඒත් බෞද්ධයා කියල කියන්නෙ සම්මා දිට්ඨියට තියෙන අයට. ඉතින් අපි කරන්ට ඕන මොකක්ද? දුක පිළිබඳ දන්නව, දුක නැති කරගන්න ඕන.

දුකට හේතුව තණ්හාවයි. ඒක නැති කරන්ට වීරිය කරන්ට ඕන. ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය වඩලා ඒ ක්‍රියා පිළිවෙතින් දුකින් මිදෙනවා කියන චේතනාව තමයි අපට තියෙන්නෙ. මේක තමා සම්මා දිට්ඨිය. එතකොට සම්මා දිට්ඨිය තියෙන්ට ඕන. ඒක අංක එක. සම්මා දිට්ඨිය තියෙන කෙනා නිකම් ඉන්නේ නෑ. ඊළඟ දේට යනවා.

ඊළඟ මාර්ග අංගය තමයි සම්මා සංකප්ප. සම්මා සංකප්ප කීවෙ මොකක්ද? ආයෙත් කියයි “යහපත් සංකල්පනා, නිවැරදි සංකල්පනා” කියල. දොස් කියන්ට බෑ. අහන්ට ලැබෙන දේනෙ? එහෙම කියල බෑ. බුදු හාමුදුරුවො කිව්ව සම්මා සංකප්ප කියන්නෙ මොකක්ද කියල. දැන් අපි දන්නව සම්මා දිට්ඨිය තුළ අපි දැක්කා දුක කිව්වෙ දුක්ඛ සත්‍යය. අපි දන්නව මොකක්ද දුක, දුකට හේතුව, තණ්හාව, අපි මේ තණ්හාව නැති කරන්ටයි යන්නෙ. නැති කරලනෙ දුකින් මිදෙන්ට ඕන. දුක තේරුම් ගත්ත නම් දුකින් මිදෙන්ට මොකක්ද කරන්න ඕන. දුකට හේතුව තණ්හාව නම් තණ්හාව නැති කරන්ට ඕන.

තණ්හාව කියන්නෙ මොකක්ද? ප්‍රධාන ම වශයෙන් අපි ජීවත් වෙනව කියල මොකද කරන්නෙ? ඇසින් රූප දකිනව; ආස්වාද කරනව, කැමැති එකේ ඇලෙනව. අකැමැති එකේ ගැටෙනව. කනින් ශබ්ද අහනව; කැමැති එකේ ඇලෙනව. අකැමැති එකේ ගැටෙනව. ප්‍රතික්ෂේප කරනව. නාසයෙන් ආඝ්‍රාණය කරනවා. පි‍්‍රය එකේ ඇලෙනව, අපි‍්‍රය එකේ ගැටෙනව. දිවට රසත් එහෙමයි. පි‍්‍රය එකේ ඇලෙනව, අපි‍්‍රය එකේ ගැටෙනව. කයට ස්පර්ශත් එහෙමයි. පි‍්‍රය එකේ ඇලෙනව, අපි‍්‍රය එකේ ගැටෙනව. මනසට සිතිවිලිත් එහෙමයි. පි‍්‍රය එකේ ඇලෙනව. අකැමැති එකේ ගැටෙනව. ආයතන හරහා දොරටු හරහා අරමුණු ගන්නව. කැමැති එකේ ඇලෙනව, අකැමැති එකේ ගැටෙනව. ජීවත් වෙනව කියන්නේම ඇලෙනවා ගැටෙනවා.

සිත තියෙන්නෙ මේ අන්ත දෙකේ. ඇලෙමින් ගැටෙමින් කැමති ඒවා සොයසොයා යනව. ඒකනේ රට වටේ යන්නෙ. විනෝද ගමන් යනව. වටවන්දනාවෙ, අටමස්ථාන වන්දනාවෙ එහෙම යනව. හරියට බැලුවොත් මොකක්ද කරන්නෙ කියල තේරෙයි. වන්දනාවද? එහෙම නැත් නම් වෙනත් දෙයක්ද? එතනත් ගිහින් කළේ ආස්වාද කරන-එක. කට වටේ ලෝකෙ නොයෙකුත් දේවල් දකිමින් ආස්වාද කරනව. ඇස පිනවනව, කන පිනවනව, නාසය පිනවනව, දිව පිනවනව, මේක තමයි ජීවත් වෙනව කියන්නෙ. මේක තමයි අපි කිව්වෙ ‘කාම’. එතකොට මේකනෙ අපි කළේ? සාමාන්‍ය රටේ ලෝකේ ජනතාව ඉන්නෙ මේ සංකල්පනාවල. සිතේ හැම වෙලාවෙම තියෙන්නෙ: කොහොමද මම ඇස පිනවන්නෙ? කන පිනවන්නෙ? සැප විඳිනව කියල තමයි හිතන්නෙ. සැප විඳිනව කියන්නෙ ඉන්ද්‍රිය පිනවීම. ජීවත් වෙනව කියන්නේ ඉන්ද්‍රිය පිනවීම. මෙන්න මේ ඉන්ද්‍රිය පිනවන-එකේ තමයි චේතනාව තියෙන්නෙ. මේවා මොන සංකල්පනාද? කාම සංකල්පනා. මිනිස්සු හැම වෙලාවෙම ඉන්නෙ කාම සංකල්පනාවල. හැම වෙලාවෙ ම හිත තියෙන්නෙ කාම විතර්කවල.

එතකොට මේවට තියෙන තණ්හාව නිසානෙ දුක ඇති වෙන්නෙ. දුක නැති කරන්ට නම්, අපි හැමදෙනාම ළඟ තියෙන්නෙ කාම තණ්හාව නම් අපි දැන් ඇති කරගන්නවා නිවන් මගේ ගමන් කරන පුද්ගලයෝ වශයෙන්, බෞද්ධයෝ වශයෙන්, බුදුන් වහන්සේගෙ ශ්‍රාවකයෝ වශයෙන් මේවගෙන් මිදෙන්ට තීරණය කරනව. ඒකට කියනව ‘නෙක්ඛම්ම සංකල්පනා’ කියල.

(මතු සැබැඳේ)

නමස්කාර සඟරාව ඇසුරෙනි
www.namaskara.lk - 2014 ඔක්තෝබර්



අමතන්න

නව තොරතුරු ලබාගැනීම සඳහා අපගේ විද්යුත් ලැයිස්තුව සඳහා ලියාපදිංචි වන්න.



මෙම වෙබ් අධවිය පිළිබඳව ඔබගේ මිතුරන් දැනුවත් කරන්න



අතිපූජනීය මහනුවර වජිරබුද්ධි හිමිපාණන්ගේ විස්තර ඇතුලත් අනෙකුත් වෙබ් අධවි :

    


 
මෙම වෙබ් අඩවිය පවත්වාගෙන යනු ලබන්නේ ගෙෳතම බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් දේශිත නිර්මල බුදු දහම සොයන පිරිසක් විසිනි.

අපගේ අරමුණ කිසිවකුට පහර ගැසීම හෝ අවමන් කිරීම නොව, සංස්කෘතික හා සම්ප්‍රදායක හේතූන් මත වැලලී ගිය නිර්මල බුදු දහම ඉස්මතු කිරීමේ උත්සාහයක් පමණක් බව කරුණාවෙන් සලකන්න.

ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!